پربازدید های محور مقاومت

فلسطین نقطه کانونی درگیری های خیر و شر

اتحاد ایران فلسطین- مقدار کمک ایران به فلسطینی ها-میزان دقیق پول ایران به فلسطین ولبنان-X فلسطین X ایران X قدس X روز قدس X 14 ستاره X 14setare.com X هدف فقط رهایی عراق و سوریه نیست مسیرم از حلب است قدس را هدف دارم X سرزمین مقدس کجاست؟ X بیت المقدس فلسطین X اسرائیل X رژیم صهیونیستی X محور مقاومت X جبهه مقاومت در برابر داعش و اسرائیل

اتصال وثیق ایران به فلسطین از یک سو هرگونه رویه ‌ای که مبتنی بر تثبیت رژیم صهیونیستی به عنوان مهمترین دشمن جهان اسلام باشد را خنثی می نماید؛ کما اینکه تاکنون اینگونه بوده است. از سوی دیگر جدا شدن ایران از پرونده فلسطین، یک علامت استراتژیک مبتنی بر عقب ‌نشینی خواهد بود.

«فلسطین» یک شاخص مهم در ارزیابی وضعیت منطقه ماست از همین رو غرب در طول حدود ۱۰۰ سال گذشته تاکید فراوانی روی خارج کردن این سرزمین از دست مسلمانان داشته است و در هیچ مورد دیگری تا این اندازه شاهد چنین تاکیدی نبوده ‌ایم. این در حالی است که غربی‌ ها می ‌توانستند مثل خیلی دیگر از ممالک اسلامی از طریق رژیمی وابسته بر مقدرات مردم فلسطین مسلط شوند ولی استثنائاً در این مورد بر اشغال دائمی و تغییر هویت آن تاکید کرده و برای آن انواعی از هزینه ‌ها را متحمل شده ‌اند. چرا؟

غرب در طول دوران پس از جنگ ‌های صلیبی هیچگاه شکست خفت‌ بار از سپاه مسلمانان را فراموش نکرد و آتش غضب‌ ترسایان را همواره شعله ‌ور نگه داشت؛ سران غرب گاه و بیگاه با صراحت به این مسئله اشاره کرده ‌اند. به عنوان مثال جرج بوش در جریان حمله به افغانستان و عراق از واژه جنگ صلیبی استفاده کرد و گفت این ادامه جنگ ‌های صلیبی است. جنگ ‌های صلیبی فقط در کنعان اتفاق نیفتاده بود، عراق، فلسطین، سوریه، لبنان، اردن، ترکیه و … محل برخورد مسلمانان با صلیبی‌ های متجاوز بود اما در عین حال، غرب از میان همه این کشورها، «فلسطین‌» را متمایز کرده و راه های مختلفی را برای سیطره بر آن تجربه کرد.

برخی برای بیان دلایل اهمیت فلسطین به سواحل مدیترانه اشاره کرده و برخی به وضع تاریخی و دینی فلسطین اشاره کرده‌ اند، البته فلسطین از همه این جهات مهم است ولی میتوان گفت کشورهای دیگری هم هستند که کم یا بیش همین خصوصیات را دارند پس باید راز دیگری در میان باشد.

فلسطین از یک سو نقطه اصلی تماس صلیبی ‌ها و مسلمانان و نقطه کانونی شکست امپراتوری بزرگ روم از امپراتوری مسلمانان بود و این در حالی است که نتیجه نبرد صلیبی‌ ها با مسلمانان در مناطق دیگر نظیر عراق و قسطنطنیه الزامأ با پیروزی مسلمانان توأم نبود و یا شکست صلیبی‌ ها فاحش نبود. این در حالی است که مسیحیت اروپا که سیاست سیطره بر جهان را در سر می‌ پروراند نمی ‌توانست قبول کند که زادگاه پیامبرشان در سیطره مسلمانان باشد. در واقع از منظر آنان تا زمانی که فلسطین در دست مسلمانان است، برتری آنان نسبت به روم باستان را تداعی میکند و این برای غرب زجر زیادی را به همراه داشت.

آمریکا، انگلیس و فرانسه در طول دورانی که اخراج مسلمانان از فلسطین مطرح بوده است، در بین خود، «اشغال دائمی» را به عنوان بزرگترین استراتژی خویش انتخاب کرده ‌اند و در این ۱۰۰ سال با صراحت زیادی هم دراین ‌باره سخن گفته ‌اند. بر این اساس یک زمانی «گلدامایر» اولین نخست ‌وزیر رژیم صهیونیستی با صراحت گفته بود :

اسرائیل دروازه ورود غرب به آسیاست و اگر اسرائیل نباشد در آسیا امکان سیطره ‌ای برای غرب باقی نمی‌ ماند.

غرب حرکت به سمت فلسطین را که تا پیش از رو به فروپاشی امپراتوری عثمانی، ممکن نمی ‌دانست، بعد از برگزاری کنفرانس بال سوئیس در سال ۱۸۹۷، آغاز کرد. برابر اسناد تاریخی اولین گروه یهودی در سال ۱۹۰۵ به فلسطین گسیل شده ‌اند و این لااقل ۹سال پیش از آغاز جنگ جهانی اول می ‌باشد؛ خود این مسئله نشان می ‌دهد که هولوکاست که بعدها از آن به عنوان سند استحقاق ابقاء اسرائیل برای در اختیار داشتن کشوری یاد شده است، صرفأ یک ایدئولوژی پیش برنده بوده برای گسیل اتباع یهودی اروپا به سمت فلسطین که این ترفند تا حد زیادی موفق هم بوده است.

با صدور اعلامیه «لرد بالفور» وزیر خارجه وقت انگلیس در سال ۱۹۱۷ یعنی کمی مانده به پایان جنگ جهانی اول و در شرایطی که شکست آلمان‌ ها قطعی شده بود، سیل مهاجرت به سمت فلسطین شدت گرفت و این در حالی بود که براساس توافق پشت پرده انگلیس با سازمان صهیونیسم به رهبری هرتزل، یهودیان آواره به محض آنکه به فلسطین می‌رسیدند صاحب خانه و آب و زمین می‌شدند!

خب غرب از آن زمان تاکنون هیچگاه نسبت به حفظ میراث هرتزل و بالفور کوتاهی نکرده و حفظ اسرائیل را به مثابه حفظ آیه ‌های مقدس تلقی کرده و در این بین هر هزینه ‌ای که لازم بوده را پذیرفته است؛ از جمله هزینه ناراحتی شهروندان بومی. همین الان خبرهای موثقی وجود دارد که نشان می‌ دهد شهروندان اروپایی به شدت از حمایت دولت‌ های اروپایی از رژیم صهیونیستی تنفر دارند.

یک آمار رسمی بیانگر آن است که دست کم ۷۰ درصد از شهروندان ایتالیایی و فرانسوی، رژیم اسرائیل را غاصب میدانند و از کمک دولتهای خود به رهبران تل ‌آویو و سکوت رسانه ‌های غرب در برابر جنایات آنها ناراضی ‌اند اما با این وجود در طول پنج دهه گذشته، کمتر پیش آمده است که دولتی در اروپا به خاطر ملاحظه ناراحتی شهروندان، از حمایت جدی از رژیم اسرائیل فاصله بگیرد. بر این اساس در برابر آن دسته از تحلیل ‌هایی که می‌ گوید بالاخره غرب از حمایت خسته میشود، میتوان گفت رسیدن چنین روزی دور از ذهن نیست اما با عمل فاصله‌ ای وسیع دارد.

خب از این طرف ما شاهد بوده ‌ایم که از ابتدای انقلاب اسلامی در ایران تلاش گسترده ‌ای صورت گرفته است تا پرونده فلسطین از دست ایران خارج شده و به دست رژیم‌ های عربی وابسته به غرب بیفتد.

خود این مسئله اولین نشانه شکست سیاست ‌های غرب در پرونده فلسطین می ‌باشد چرا که سیاست غرب از ۱۹۰۵ تا ۱۹۷۹ مبتنی بر نادیده گرفتن مسلمانان در این خصوص بوده است و حالا دارند از مداخله دولتهای مسلمان صحبت می ‌کنند؛

از سوی دیگر غرب که به خاطر انقلاب اسلامی نتوانسته بر پرونده حساس فلسطین سیطره یابد، تلاش کرده است تا از بحث فلسطین، یک جبهه ‌بندی خودپردازی در جهان اسلام پدید آید. عده ‌ای بنام موافق حفظ تمامیت ارضی فلسطینی و عده‌ ای به عنوان موافق امنیت و آرامش بودن را به جان یکدیگر بیندازند و در عمل از این درگیری ‌ها فرصتی برای اجرای سیاست مالوف خود- یعنی نادیده گرفتن مسلمانان – پدید آورند.

غرب با تأکید بر اینکه ایران به دلیل عرب نبودن و فاصله مرزی با فلسطین حق دخالت در این پرونده را ندارد، سعی کرده ‌اند که یک جبهه عربی اسلامی را در مقابل ایران قرار دهند. هدف غرب از این صحنه ‌آرایی الزاماً تحمیل یک جنگ نیست، کما اینکه به فرض وجود چنین علاقه ‌ای، در بین کشورهای اسلامی کشوری وجود ندارد که بتواند به جنگ با ایران برود و بر آن پیروز شود. غرب در واقع در ورای این صفحه‌ بندی تلاش میکند تا بر «عزم» ایران تأثیر بگذارد و ایران را وادار کند تا از پرونده فلسطین فاصله بگیرد.

فاصله گرفتن ایران از پرونده فلسطین فقط ملت فلسطین را به خطر نمی‌ اندازد بلکه بیش از آن تأثیر فوری بر وضع امنیتی و منافع ملی ایرانیان برجای می‌ گذارد. اما چرا؟

اتصال وثیق ایران به فلسطین از یک سو هرگونه رویه ‌ای که مبتنی بر تثبیت رژیم صهیونیستی به عنوان مهمترین دشمن جهان اسلام باشد را خنثی می ‌نماید، کما اینکه تاکنون اینگونه بوده است. از سوی دیگر جدا شدن ایران از پرونده فلسطین، یک علامت استراتژیک مبتنی بر عقب‌ نشینی خواهد بود.

وقتی یک دولت انقلابی از یک پرونده حساس انقلابی جدا می‌ شود به معنای به پایان رسیدن انرژی آن نه فقط در مسئله فلسطین بلکه در هر موضوعی است که برای تحقق آن به مقاومت احتیاج دارد. پس پرونده فلسطین از این منظر سنگ محک ابقاء یا اضمحلال انقلاب اسلامی است. دقیقاً به همین دلیل است که هر کسی که با انقلاب سر ناسازگاری دارد در پرونده فلسطین، موضعی نزدیک به آمریکا می ‌گیرد. هر چند داخلی ‌ها با به ابتذال کشاندن بحث مخالفت با انقلاب، کوچه بازاری ‌ترین روش و ادبیات و عبارات را برای ابراز پیوستگی به غرب برمی‌گزینند.

اما راهپیمایی ‌های گسترده میلیونی دو روز پیش نشان داد که مردم درباره کمک به فلسطین نه تنها تجدیدنظر نکرده ‌اند بلکه کماکان بر آرمان این مردم مظلوم که نابودی اسرائیل است، تأکید دارند.

X هدف فقط رهایی عراق و سوریه نیست مسیرم از حلب است قدس را هدف دارم X دانلود نماهنگ مسیرم از حلب است X دانلود کلیپ ارغوان X قدس X بیت المقدس فلسطین X فلسطین X سوریه X مدافعان حرم X مدافعان حرم حضرت زینب (س) X شعر برای مدافعان حرم X مدافعین حرم حضرت رقیه (س) در دمشق X 14 ستاره X 14setare.com X حلب سوریه X در حلب سوریه چه خبر است ؟ X دانلود کلیپ مدافعان حرم X دانلود کلیپ پخش شده از شبکه دو سیما برای مدفعان حرم X شبکه 2 X رژیم صهیونیستی X اسرائیل X عوامل و کارگردان کلیپ ارغوان

سعدالله زارعی
منبع : مشرق نیوز

——————————————————–

برچسب

مطالب مرتبط را نگاهی بیندازید

0 دیدگاه برای : “فلسطین نقطه کانونی درگیری های خیر و شر”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خبرنامه 14 ستاره

برای دریافت آخرین اخبار و اطلاعات، عضو خبرنامه شوید.